21 Mayıs 2013 Salı

3. Gün | Konuşan Kitaplar ile Blog Turları: Ejderin Arzusu by G. A. Aiken | Yazar Notu


Herkese Merhabalar!! Ejderin Arzusu blog turumuzda devam ediyor. Bu 3. günde yazarın notunu sizlere sunuyorum :) Keyifli okumalar....


Eylül ayında WHAT A DRAGON SHOULD KNOW kitabını çıkartmamdan sonra resmi olarak üç kitap için daha anlaşma yaptım. Ama dürüst olmak gerekirse, bu seriye aklımda bir plan oluşturarak başlamadım. Aslında, arkadaşım, ilk romanım olan ve Shelly Laurenston adı altında yayınladığım PACK CHALLENGE’i okumasını beklerken, zaman öldürmek amacıyla 1. kitaba yani DRAGON ACTUALLY kısa bir öykü olarak başladım. PACK CHALLENGE, gerçekten bitirdiğim ilk kitabımdı. Dairemin içerinde bir sürü bitmemiş kitabım var çünkü geçen yıl hayatım çok fazla değişti. Boşanmamın son zamanlarına gelinmişti, birkaç ay öncesinden annem vefat etmişti ve pazarlama departmanında ki mevcut işim olan yazı işleri müdürlüğünden inanılmaz derecede sıkılmıştım. Tekrar yazmaya başladım ve bu kez aktı gitti. Ve liseden beri ilk kez bir kitap bitirmiştim ama sonra bir başka birisine okuması ve eleştirmesi için verdim. Arkadaşım seveceğinden veya sevmeyeceğinden ya da yazma hayatımda terfi edeceğimin tam zamanı olduğunu söyleyeceğinden emin değildim. Diğer bir deyişle, onun geri dönmesini beklerken lanet olası bir şekilde gergindim, bu yüzden beklerken başka bir şeyler yazmaya karar verdim ve çocukluğumdan beri gerçek aşkım olanları seçtim. Ejderhaları! New York Renaissance Fire’a ( “Tüm Faire’ın sahneleri nerede!” Evet, hala sloganı hatırlıyorum.) gittiğimde, liseden kalma ejderha kolyesine sahiptim. Ailemin bitmiş bodrum katını bırakmak beni rahatsız ederken, Dungeons & Dragons’a küçük bir sahne alıyordum ve ailemin kablolu televizyonunda “Dragonslayer”ı izlememiştim. Yıllar boyunca, kendimi “Ejderha Kız” olarak tanıtarak bilindim. DRAGON ACTUALLY (ilk ismi “To Challenge a Dragon”) basit bir şekilde başladı ve 10 veya 20 sayfa uzunluğunda olacağını düşündüm. Biliyorsun, zaman geçirmek için tipik bir öyküydü, ama büyüdükçe büyümesini ve Fearghus’un (kahramanın) ailesini bir bir göstermesini sağladı. Ve daha da fazlasını, daha çok severek yazdım. Tüm seriyi farklı sebeplerden seviyorum ama benim ejderhalarım kalbime daha yakın çünkü bu fantastik dünyayı, ailesinin bodrum katındaki anti sosyal bir çocuğun mutluluğu ile inşa edildi.  Ben sadece bütün büyülü dinamiği ve kılıçları seviyorum.

Sadece bir sefer at süren klasik bir Long Island prensesi olduğumdan beri ( ve bunu yaptıktan son yıllardır bu histerik olaya lise arkadaşım hala gülüyor.) hangi tür bir eğlence kampa gitmeyi reddedilir hale getirir. Çünkü ne bir tuvalet ne de bir klima var. Uzun karton borularla sanki kılıç gibi kullanıp kavga ettiğimde, her zaman kafama kendi kendime vururdum. Böylece tüm söylemek istediğim, Dragon Kin için bir sayı planlamamıştım ama dünyada geniş bir yer yaratmayı başardım ve  “Uzaktan kontrol edilen herhangi bir şeyin sorumluluğundan kaçınıyorum.” hayallerimin beni nerede alabileceğini gerçekten biliyorum. 
TUR TAKVİMİ

Ephesus Yayınları'na katkılarından dolayı teşekkür ederiz...

0 yorum:

Yorum Gönder