Kitap Sayfaları

Siyah Orkide, daha ilk sayfasında sizi korkuya sürüklüyor. Ana karakterin ölümüyle karşı karşıya geldiğimiz bu çizgi romanın diğer çizgi romanlardan ayrılan en can alıcı kısmı. Süper kahramanların her zaman bir şekilde düştüğü beladan kurtulduğu ve mutlu sonla bitmesi Siyah Orkide'de tamamen değişiyor. Bu bakımdan okuyucuya farklı bir tat sunan Neil Gaiman, olağanüstü çizimleriyle ise de Dave McKEAN üstlenmiş.


Giriş kısmında Mikal Gilmore'un 1991 yılında yayınlamış olduğu uzun bir inceleme yazısı bulunuyor. Bu sayede Siyah Orkide'nin 1988'de üç kısım halinde basıldığını öğreniyoruz. Hikayedeki mistik öğeler ve karakterlerin psikolojileri oldukça ustaca yedirilmiş. Çizimler de bu atmosfere uyması için sanki sulu boya kullanılmış gibi renkler dağılmış. Ana karakterlerimiz çiçek kadınlar mor renklerin alt tonlarıyla çizilmiş. Orkidelerin rengiyle. Bu küçük ama önemsiz gibi görünen detaylar aslında bir çizgi romandan beklediğimiz şeyler aslında. Küçük detayların birleşimiyle bir bütünü yani çizgi romanın kendisini görüyoruz çünkü.

Siyah Orkide, kötü adamlarla dolu bir toplantıda silahla öldürülür ve daha sonrasında ateşe verilir. Normalde süper kahramanların bir şekilde kendilerini kurtardığını biliyorken bu algıyı yerle bir eden Neil Gaiman, karakteri orada öldürür ve bizi tamamen şoka uğratır. Hayal kırıklığı ile çizgi romanı okumayı devam edeceğiniz Siyah Orkide'ye sonunda bu hayal kırıklığının yerini hem şaşkınlık hem de olayın verdiği hazla veda edeceksiniz.

İthaki yayınlarından basılan Siyah Orkide, kapak tasarımıyla da yine dikkat çekiyor. Daha önce hiçbir çizgi romanda görmediğim bir dış kapak dokusuna sahip. Aslında bu yumuşak dokuyu daha önce Andy Weir'in yazmış olduğu Marslı ve Artemis kitaplarında da görmüşsünüzdür. Okuma zevkinizi bir üst kademeye çıkarması böylelikle kaçınılmaz oluyor. Tek sıkıntısı çizgi romanın sayfalarının çok hassas oluşu ile beraber sayfa kopmalarına neden olması. Bu bir miktar beni üzdü. Okurken sayfaları biraz dikkatli açarak bu felaketin de önüne geçmenizde yarar var.


Neil Gaiman'ı Sandman çizgi roman serisiyle de takip edebilirsiniz. Romanlarını söylemeyi zaten gerek görmüyorum. Gaiman'ın hayal dünyasına ve kelimelerindeki gücünü seviyorum. O yüzden yazdığı her şey çok kıymetli benim için. Neil Gaiman ile hala tanışmadıysanız mutlaka bir şans vermelisiniz!

Buralarda da beni bulabilirsiniz;
Goodreads
Instagram

Bir Kadın Düşmanı, Sara isimli bir İstanbul kızının başından geçen olayları mektup yoluyla arkadaşına anlatmasını anlatır. Modern İstanbul eğlencelerinde güzelliğiyle arkadaş çevresinde de çok sevilen bir genç kız olan Sara babasının onu Erzurum'a yanına aldırmaması için küçük bir oyun oynamaya başlar. Mektuplarda babasını sürekli özlediğinden bahseder fakat sağlığındaki problemleri de dile getirerek babasını kandırmaya çalışır. Bu sayede dayısının Marmara sahilinin bir köyünde olan zeytinliğinde huzur bulacağını, sağlığı açısından da iyi geleceğini söyler. Hem de dayısının kızının düğününe katılması gerektiğini dile getirir. Aslında bunların hepsi yalandır. Düğüne katılmak istemez. Bir bahaneyle bu tatili, dinlemeyi kısa kesmek ve İstanbul'a dönmeyi arzu eder. 

Mektuplardan oluşan roman daha çok Sara'nın Nermin isimli arkadaşına olayları anlatmasıyla devam eder. Bizde böylelikle Sara'nın hayatını öğrenmeye başlarız. Daha köye gittiği ilk günden köy halkının dikkatini çeken Sara orada el üstünde tutulmasından son derece memnun olduğunu dile getirir. Her yaz bu sahil köyüne gelen bir grup genç sporcu kafilesi yine Sara'nın gelişine denk gelir. Aralarında Homongolos bir diğer adıyla "kaya balığı" olan çirkinliğinin yanında güçlü, kuvvetli ve kadın düşmanı olmasıyla anılan bir adam vardır. Bu adam Sara'nın da dikkatini çekmiş ve kadınlara bu kadar düşman olan adamı kendine aşık ederek bütün kadınlardan intikam almak ister. Tabi bu öyle kolay olmayacaktır. Homongolos fütursuzca ve aynı zamanda da zeki hareketlerle bu hamlelerden kurtulur. Sara'nın bu emeline ulaşıp ulaşmadığını kitabın son sayfalarına doğru öğreniyorsunuz. 

Benim en çok beğendiğim kısımlar Homongolos'un ölen arkadaşı Necdet için yazdığı mektuplar oldu. Kitabın son sayfalarında hiç dile getiremediği düşüncelerini en sevdiği arkadaşına öldükten sonra anlatabilmesi çok dokunaklı bölümlerden biriydi. Hele ki kendi hayatına, kadın düşmanı diye anılmasına ve böyle haşin bir insana nasıl dönüştüğünün hikayesini okuduktan sonra içimiz bir miktar burkuluyor. Yaşadıklarını ve onlarla başa çıkma yöntemlerini aynı Çalıkuşu'ndaki Feride'ninkine benzettim.

Romanın geneli yine akıcı bir üslupla yazılmış. Bu bakımdan Reşat Nuri Güntekin bizi şaşırtmıyor ve okuyucuyu kitaptan ayırmıyor. Yine köy insanını konu ediniyor ve onlar üzerinden bizlerin tahliller yapabilmemizi sağlıyor. Bir şehirli insanının köy insanıyla olan karşılaştırılmasını okuyoruz adeta. Durumlar her ne kadar Çalıkuşu'ndaki gibi içler açısı olmasa da burada da köylü insanının vehametini görebilmek mümkün. Fakat ana temanın köy insanından daha çok dış görünüşün ve yine önyargılı olmaya yönelik olduğunu söyleyebilirim. Çalıkuşun'da güzellik algısından dolayı başına gelen türlü türlü belaları görürken burada da bir çirkinin nasıl ayakta kaldığını okuyoruz. 

Bir Kadın Düşmanı, ismiyle adeta bütünleşmiş bir roman. Reşat Nuri Güntekin yine yabancı kelimeler kullanmayı ihmal etmemiş. Benim okuduğum İnkilap Kitapevi'nin 2013 baskısında bu kelimelerin anlamları da dipnot olarak düşülmüştü. O yüzden okuyucu için bu daha rahat bir okuma deneyimi oluyor. 206 sayfa olması ve akıcı üslubuyla çok rahat bitirebileceğiniz bir roman Bir Kadın Düşmanı. Başta okurken biraz tereddüdüm vardı. Fakat okuduktan sonra rahatça önerebileceğim bir kitap oldu. Sizi fazla drama boğmayan yaz aylarında okumakta zorlanmayacağınız bir kitap olmuş. Mutlaka bir şans verin. Sıradaki yorum yine Reşat Nuri Güntekin'den Eski Hastalık kitabına olacak. O zamana kadar herkese keyifli okumalar dilerim! 

Goodreads'te de varım. Orada güncel olarak neler okuduğumu takip edebilir, kitap hakkındaki yorumlarımı okuyabilirsiniz. Buraya tık.

Kalbinizde yeşilliklerin, ruhunuzda ise bir miktar burukluk meydana getirecek olan Çalıkuşu'nu daha ilk cümleden mutlaka okumanızı şiddetle ısrar etmek istiyorum. Çalıkuşu, Reşat Nuri Güntekin'in belki de birçok romanının çok çok ötesinde bir kitap. Hem bu bakımdan hem de dönemini yansıtışı bakımından okuyucuya adeta bir hazine niteliğinde olduğunu da söyleyebilirim. Çalıkuşu'nu okumayan çok az bir insan grubu olarak kaldığımızı düşünüyorum. Fakat artık gönül rahatlığıyla okudum ve çok sevdim diyebiliyorum. Hem de sevmek az bile kalıyor, bayıldım!

Çalıkuşu, aslında birçok değişik karakteri olan nadir kitaplardan biri. Öyle ki mesela Hacı Kalfa'nın  takılmaları, Munise ile aralarındaki duygusal bağ, doktor Hayrullah beyin babacan ama aynı zamanda da kızdığındaki utanmazca söylediği kelimeler ve daha aklımda kalmayan daha nicesi...

Reşat Nuri Güntekin, 1922 yılında çıkardığı Çalıkuşu ile asıl ününe kavuşmuş aslında. Daha önce öykü ve oyunlarıyla edebiyat dünyasına girmiş olsa da Çalıkuşu kendisini ispat ettiği bir kitap olmuş. Yaprak Dökümü, Dudaktan Kalbe, Kavak Yelleri ve Acımak da bu durumunu taçlandıran eserleri. Bu romanlar da zaten günümüze daha sonradan televizyon dizileri olmuş ve onlar da çok sevilmiştir. Ben özellikle Yaprak Dökümü'nü okumayı istiyorum. Aynı zamanda şimdi Çalıkuşu'nun 2013'de Kanal D'de yayınlanan dizisine de başlayacağım. Daha önce çekilmiş 1986 yapımı dizisi de var ama şimdilik günümüze yakın olandan başlamak istiyorum.