Kitap Sayfaları

Lou Andreas Salome hayatı ve bakış açısı bana şu soruyu sorduruyor: Özgürlük diye bir şey var mı? Bir gün özgür olmak istersek ne yapmalıyız? Aklıma takılan soruların cevaplarını keşke kendisine sorabilsem. Zira eminim vereceği cevap tam da şuna benzer olacaktır;

 “…Dünya sana hediye sunmaz, inan bana. Bir yaşam istiyorsan, çal onu…” 

12 Şubat 1861 yılında doğan Salome, yaşadığı devirde birçok olayda adı büyük harflerle anıldı. Bunun sebebi ise sanırım büyük yazarlar ile samimi ilişkileri olmasıydı. Tarih onu belkide acımasızca yargıladı belki de sadece doğrular çok fazla doğruydular. Rilke, Nietzsche ve Freud bu harika kadına olan aşklarından dolayı neler çektiler kim bilir? Bazıları Nietzsche'nin kadın düşmanlığının sebebi olduğunu bile söylüyorlar. Burada magazinsel bir süreç doğuyor fakat ben bu detaylara girerek ana konudan sapmak istemem. Zira detaylı bir araştırma yaptıktan sonra Salome'un hayatına ufak da olsa bir şeyler eklemek ve onu da blogumda konuk etmek istiyorum.

Şahsım adına konuşmam gerekirse belli başlı gündemdeki ülkeler dışında pek fazla ülke tanımışlığım yoktur. Hemen beynimin en önemli köşesine not düşmeli bu bakımdan. Yeni ülkeler, yeni kültürler öğren! Akabinde işte bu eksikle başladığım Ve: Öyküler hızır gibi yetişti. Brezilya hikayelerini kendi üsluplarını da ekleyerek iletmek istediklerini oldukça güzel bir biçimde yansıtılmış olarak çizgi roman formatında okuyoruz.


Bazıları kısa kısa hikayelerden oluşurken bazıları da uzun ama bir o kadar da etkili hikayeler barındırmasıyla Ve: Öyküler Brezilyalı ikiz kardeşler olan Gabriel Ba ve Fabio Moon'un orjinal ismiyle Çizgi Düşler etiketiyle basılmış. Daha önce Güngezgini'ni okuduysanız Ve: Öyküler'den istediğiniz tat biraz eksik kalacaktır. Tabi içinde "Kahve İçin Çok Geç" ile "Yansımalar I - II" hikayeleri için bir şans vermenizi şiddetle öneriyorum.

'Bazen öyle bir insanla kesişiyor ki yolun, ömrünün yarısını onsuz geçirdiğin için öfkeleniyorsun kendine.'

Hikaye okumak roman okumaktan çok daha farklı bir deneyim. Her seferinde sizi o kadar farklı duygulara ve düşüncelere ulaştırıyor ki... Bazen bir diğer hikayeye geçerken 'acaba bu seferki de kalbimi ters düz edecek mi?' diye tedirginliğe düşebiliyorsunuz. Melisa Kesmez, yazdığı her hikayede bu bahsettiklerimin iki katını yaşatıyor ve bu da neden Kesmez'i sevmemiz, onu bağrımıza basmamız gerektini açıklıyor. Daha önce Bazen Bahar adlı kitabını okumuş ve oldukça beğendiğimi şu yazımda anlatmıştım. Yazdıklarını okumayı hemen bir nefeste değil de uzun aralardan sonra hasret gidermek için doğru zamanı beklemeyi tercih etmelisiniz. Zira hem özlemek sevdaya dahildir hem de beklemek.

"Bloga nasıl yazılır?" adlı bir yazı var mıdır acaba. Çünkü yazmak istediğim onca şey arasından hangisini, nasıl bir düzen içinde paylaşsam bilemiyorum. Sanırım kararsızlıkla gelen üşengeçlik beni bu hala soktu. Zaten uzun bir ara verdiğimi şu yazıda özetleyerek anlatmıştım fakat yine de elim gitmiyor. Bu aralar neler yapıyorum yazısı ile başlamam mantıklı gibi geldi. Eh ne de olsa bitirdiğim kitapların yorumu hala bekleyebilir değil mi?

Neden ağladığımı bilmiyorum, diyorsun

çünkü bir şeyler değişiyor içinde

kendini ikna etmiyor düştüğün boşluk

bildiklerin başkalaşıyor gözlerinin önünde

yabancılığı öğreniyorsun 

En son milattan önce 2017 nisan ayında iki yazı girmiş daha sonrasında hayalet olmuştum. Bunun bir sebebi sınavlarımın oluşu diğer sebebi ise tatile çıkmam. Hal böyle olunca 3 ay boyunca buralarda olamadım. Kısa bir özet geçmemde yarar var.