Gelecek planlarımı lise zamanında yapmaya başladım ben. Eh haliyle benimle beraber herkes bu durumdaydı. Kitap okumayı sevdiğimi herkes biliyordu zaten ama yine de "ben ne olucam?" sorusu var ya hani klişeleşmiş. Ha işte o soru benimde kafamda dolaşıyordu. Son seneme kadar tam olarak karar veremedim. Seçenekler vardı tabi.

Fark ettiyseniz ben Türk Edebiyatına çok yabancı biriyim. Okumam, kaçarım. Ama bu kaçmama sebep olan da yine ilkokul, ortaokul öğretmenlerim olmuştur. Lise de bile... Şimdi ne oldu diye sorarsanız eğer, şimdi ben kendim istiyorum okumayı yetmez mi?

İki gün önce gittim Kafka Okur dergisine doğru koştum ve aldım. Aslında daha önceden hep istiyordum da pek bir fırsatını bulamamıştım işte. Kapakta Oğuz Atay ve karşısında benim Türk Edebiyatı bilgilerim. Tabikide biraz sarsıldılar. Ama yabancı gelmesi bile beni çekiyor. Heyecan oluyor.

Bu eylül - ekim sayısında Oğuz Atay'ı konu almaları çok güzel olmuş. Okudukça biraz kendimden bişiler biraz da Atay'dan bişiler gördüm, öğrendim. Yazının sonunda ise ben şöyleydim:

Türk edebiyatı okunmaya başlandı, kısacası. İsteyerek, zorla değil. Hatta tatilde Yusuf Atılgan'ın Aylak Adam'ı bitti. Yorumunu yazdım ama bloga girmek biraz zor geldi. En kısa zamanda o da gelicek. Aylak Adam'ın hala etkisi devam ediyor. Birkaç kere daha da okunması gerek. 

Sizin türk edebiyatına ilk başladığınız kitap hangisiydi? Hatırlar mısınız? Ben hatırlayacağım *.*