Polisiye - gerilim türünü hep severek okumuşumdur. Hatta kitap okumaya da bu tür sayesinde başladım diyebilirim. Nemesis, çok önceleri kitaplığımda var olan fakat okumayı hiç aklıma getirmediğim kitap olması bu söylediklerime biraz aykırı kaçacaktır ama evet doğru. Bu kitabı okuma maceram ise sevgili biricik arkadaşım Ecrin (@petreous) sayesinde oldu. Onun okuduğunu görünce ben de neden bir şans vermiyorum, diye düşündüm. Hem aynı anda okunan kitaplar daha da eğlenceli oluyor. O şekilde bir başlama fırsatım oldu. 

Nemesis, başından itibaren çok akıcı bir kitaptı. Öncelikle bunu ifade edebilirim. Okumaya başlamadan önce şu dipnotu da kendime düşmüştüm: Kitap Harry Hole serisinin 4. kitabı imiş. Bunu bilerek kitaba başladım. Kitap seri ile tam olarak bağımsız ilerlemiyor fakat okuma zevkinizi çok da baltalamıyor. O yüzden eğer okumayı düşünüyorsanız bunu rahatlıkla söyleyebilirim. Hatta Nemesis'i bitirdikten sonra seriyi de okumaya karar veriyorsunuz. Ben öyle bir kararı verdim açıkcası. 😁

Jo Nesbo, bize Harry Hole maceralarından birine konuk ediyor. Hem de bu bir banka soygunu şeklinde oluyor. Sıradan bir banka soygununun cinayet masası dedektiflerini neden ilgilendiriyor peki? Banka soygunu sırasında oradaki çalışanlardan biri öldürülünce işte devreye Harry Hole ve ekibi ortaya çıkıyor. Burada aynı zamanda Harry'nin eski sevgilisi Anna'dan bir davet de eklenince ortalık biraz karışıyor. Norveç çingeneleri ve profesyonel banka soyguncuları etrafında dönüp duran bir kurgunun hızlı ama bilinmezliklerle dolu hikayesinde bir anda kendimizi buluyoruz. 

Açıkcası kitapta sevmediğim bir nokta oldu. O da karakterlerin neredeyse hiçbirini sevmedim. Ana karakter dahil. Beate Lönn hariç. Kendisindeki özel bir yetenek sayesinde aslında birçok davanın çözülmesini de sağlaması ve aynı zamanda da babasının da ünlü bir dedektif olması onu bu sektörde hızlı bir başlangıç yapmasını sağlamış. Kısa boylu ve sarışın bir dedektif olan Beate, Harry ile beraber güzel bir ekip oluşturuyorlar. 

Sevmediğim bir başka kısım da kitap 516 sayfa ve olaylar son anlara kadar çözülmüşse bile çözülmemiş bir şekilde duruyor gibi. Katili tam buldular diye düşünüyorsunuz fakat katilin ya da cinayetin durumu hala askıda. Hatta katili tahmin ettiğim birkaç kişi vardı. Fakat onlar da çıkmayınca, ee hikaye devam ediyor ne olacak acaba? Okurken "Hadi ama artık!" dediğimi hatırlıyorum. Biraz sürüncemeli bir kitap okuyor son sayfalar.

Genel anlamda ise kitabın havası ve oluşturulan kurgu gerçekten tatmin ediyor sizi. Harry Hole karakteri aslında başlı başına bir bilgi topu. Her anlamda bir bilgisi var. Antik yunan felsefelerinden bahsederken okuduğunuzda çok hoşunuza gidiyor aslında. Bir yandan çingene kültürüne ve soyguncuların babası sayılan adamlarla konuşurken bir yandan da Harry Hole'un kişisel hayatındaki problemleri ve soygunla olan bağlantılarını okumak gerçekten çok hoşuma gitti. Her ne kadar karakterleri sevmemiş olsam da bu hikayedeki konumları onlardan bir şekilde kopamıyorsunuz. Bu yüzden Jo Nesbo aslında zor olan bir şeyi de başardığını görüyoruz. Sevilmeyen, belki de kötü olan karakterlerin de kurguda nasıl ahenkle devam edebildiğini okuyucusuna kabul ettiriyor.

Kitaptaki ilişkiler ağında bazen kafam karışmış olsa da karakterlerin isimleri fazlaca geçtiği için daha sonra kendinizi karakter çözümlemesinden ayırıp kurguya bağlanabiliyorsunuz. Nemesis kolay okunabilir bir kitap oldu benim için. Kolay, akıcı fakat bazen sinir bozucuydu. O yüzden bunların toplamında bir değerlendirme yaptığımı söyleyebilirim. Yazımın başında seriyi devam ettirmek istediğime değinmiştim. Bunu umarım yakın bir zamanda okurum. Hikayeyi her ne kadar Harry Hole'u sevmesem de devam ettirmek istiyorum. Polisiye - gerilim seviyorsanız bu kitap belki eski bir kitap olmasına rağmen yine de bir şans verip okumanız gerektiğini düşünüyorum.