Kitap Sayfaları

Hani bazen çok fazla sevdiğiniz bir kitap olur ve onu nasıl yorumlayacağınızı, önereceğinizi bilemezsiniz ya, ha işte tam olarak öyle bir kitabın yorumuyla karşınızdayım. Öhüm! Sadece okuyun, diyerek kaçabilirim şuan....

"Olağanüstü başlayan bir olayın gene olağanüstü bitmesi gerekir."

Zamanımızın Bir Kahramanı, İletişim Yayınları'ndan çıkmış ve benim de ilk defa yazarıyla tanışma fırsatı elde ettiğim bir roman. Yazarların Rus olmasından mıdır nedir, hiç kötü bir kitap okumamışımdır. Rusların roman yazmak için ayrı bir becerisi var sanırım. Lermontov, Zamanımızın Bir Kahramanı'nda bize bir hikaye anlatıyor, fakat bu hikayenin içinde de bir hikaye mevcut. İlk olarak kitaba başladığım zaman kafamın çok fazla dağıldığını söyleyebilirim. Çok fazla Rus isimleri görmeye alışık olmayınca, eh bir de bahsettiğim hikaye içinde hikaye olması sebebiyle, bana yardımcı olması için küçük bir deftere karakter tablosu çizmem gerekti. Aslında Suç ve Ceza gibi çok fazla karakter yoktu, bunu da belirtmem gerek. Zira yanlış anlaşılmak istemeyiz.

İlk sayfada bir anlatıcı ve yanında da muhabbet ettiği ve ikinci hikayemizi anlatan Maksim Maksimiç yer alıyor. Bu ikilinin sohbetinden yola çıkarak Maksim Maksimiç'in asıl adamımız olan Grigoriy Aleksandroviç ile geçmişte karşılaşmalarını ve onunla olan anılarına yolculuk ediyoruz. Ben hikayeyi iki kısıma ayırma gereği duyuyorum. İlk kısımda Maksim Maksimiç'in Grigoriy ile olan anısına değinirken, ikinci kısımda ise Grigoriy'in günlüğünü alan Maksim Maksimiç'in yayınlamasıyla okuyucuya sunduğu bölüm yer alıyor.

İlk kısımdaki hikaye ile sadece bitirseydi yazarımız, oldukça beğenirdim. Fakat ikinci kısıma geldiğimizde tamamen değişen ve romanın günlük formatına dönmesini biraz garip bulduğumu dile getirmeliyim. Hatta okurken ikinci kısma gerek var mıydı diye düşündüm. Lermontov ise eğer konuşabilseydi bana sus ve okumaya devam et derdi muhtemelen. Ki iyi ki de öyle yapmışım, çünkü ilk kısımda anlatılan Grigoriy nam-ı değer Peçorin'in o kaba ve anlaşılmak imajı daha da çeşitleniyor. Karakteri okurken hayatımda tanıdığım birine de çok fazla benzerlikleri olduğunu düşünerek okumaya devam ettim açıkçası.
Peçorin, girdiği ortamlarda çok fazla kaba olan ve insanlarla olan muhabbetlerini bir şekilde mutlaka üstün gelmeye çalışan, ama aynı zamanda da oldukça zeki ve uyanık olan bir asker. Kendi sözleriyle hayatında sadece iki kadın etki etmiş. Birini ilk kısımdaki hikayede okuyoruz. Burada şunu da ifade etmem gerekiyor. İlk kısımdaki zamanı okurken, ikinci kısımda olanlar çoktan geçmiş, bitmiş anılardan oluşuyor. O yüzden Peçorin'in Bela ile ilk kısımda tanışması ve ardındaki acı sondan sonra aslında Peçorin'i anlamlandırmamız bir miktar zor oluyor. Kötü bir karakter diyemeyiz, fakat çok farklı kişiliğiyle oldukça okunası olduğunu düşünüyorum.

İkinci kısımda Peçorin'in sevdiği kadınla tanışıyoruz. Vera, Peçorin ile tutku dolu bir aşk yaşamış, fakat bunu evlilikle bağlayamamışlar. Vera ile aşklarını okurken aynı zamanda da prenses Meri ile de flörtleşmesini de okuyoruz. Meri aslında tamamen farklı bir durumda Peçorin ile tanışıyor. Kitabın sonlarına doğru bu ikilinin nasıl bir ilişki içinde kaldığını göreceksiniz.

Lermontov, hikaye içinde hikaye anlatımıyla aynı zamanda da günlük türünü de kitabın içine yedirmesiyle okuyucuya çok fazla şey vaat ediyor ve bunu başarıyla yaptığını düşünüyorum. Romanın akıcı işleyişi ile ve oluşturulan karakterin merakla beklenen hamleleriyle, beni benden aldı. Yeni bir yazar olması ve üslup farklarını bir kenara attığımda hikayenin sadece özü bile Lermontov okumaya devam etmem için yeterli. Mutlaka okumanızı tavsiye ediyorum. Özellikle de eylül ayı için çok güzel bir deneyim olabilir. Soğuk ayların kitabı kesinlikle.

Uzun zamandır bu ay sonu rapor yazılarını yazmıyordum. Sanırım en son 2018'in temmuz ayındaki yazı ile buluşmuşsunuz. Umarım özlemişsinizdir, çünkü ben bu yazıları yazmayı iple çekiyorum. Her ayın sonunda ay içerisinde 30 günde yani 4 haftada neler yaptığımı görmek kendimi değerlendirmeme sebep oluyor. Ona göre sonraki ay için bir seyir izleyebiliyorum.

Ağustos ayına şöyle bir baktığımda oldukça yorucu ve aşırı sıcak geçen birkaç günü temsil ediyor. Hiçbir iş yapmıyorken bile sadece sıcak havanın etkisiyle kendinizi yorgun ve bitkin hissedebiliyordunuz. Bu yüzden sürekli erken kalkmaya çalıştım. Neden erken kalkmak istedim? Asında bu çok basit. Birçok yerde de duyduğunuza eminim. Güneşten erken kalktığınızda daha fazla enerjik oluyor ve aynı zamanda da gününüzü daha verimli kullanabiliyorsunuz. Benim için bulunmaz bir nimet. Fakat gel gelelim bu erken kalkma olayında başarılı olamadım. Birkaç gün bunu yapabilsem bile geri kalan zamanlarda pek geç olmasa bile istediğim zamanda kalkamadım. O yüzden eylül ayı için ilk temennim erken kalkmaya alış.

Yeni mezun olan her insan gibi bende de içimde garip bir boşluk hüküm sürdü diyebilirim. Ağustos hem Kpss sınavı sonucunu beklediğim hem de kariyerime nasıl ve ne şekilde devam etmeyi düşündüğüm bir ay. Kafamda birkaç olasılık oluşmasına rağmen hala belli bir zamana ihtiyacımın olduğu kanısındayım. Eylül ayının sonlarına doğru sanırım tam olarak olmak istediğim yolda olacağım. Umarım.

Ağustos ayında kitap okumayı da ihmal etmedim. Aslında reading slump (okuyamama durumu) içinde olduğum zamanlara tekabül ettiğinden oldukça zor bir ay geçirdiğimi söyleyebilirim. Bloga ara vermemin birkaç nedeninden biri de reading slump'tı zaten. O yüzden bu durumun peşimi bırakması için özenle seçtiğim kitapları okudum. Toplamda 3 kitap okumuşum. Bu kitapların ikisi Goodreads okuma grubundaki aylık seçilen kitaplar oldu. Reading slump'tan çıkmanın birinci formülü yalnız kitap okumayın! Evet, özellikle bir grup seçebilir yahut arkadaşlarınızla ortak bir kitap belirleyip bu durumu minimuma indirebilirsiniz. Ben de öyle yaptım. Sonuç kesinlikle tatmin edici oldu. İki kitap da benim çok severek okuduğum, hatta bir tanesini blogumda yorumunu yazdığım bir kitap. Okuduğum 3 kitap ise şöyle;

• Tatar Çölü, Dino Buzzati || Kitap İncelemesi 4.5/5
• Gemina, Amie Kaufman & Jay Kristoff || Kitap İncelemesi 5/5
• Zamanımızın Bir Kahramanı, Lermontov || Kitap İncelemesi 4.8/5

Podcast dinlemek artık günümüzde oldukça yaygın hale gelmiş durumda. Neden podcastler bu kadar popüler oldu, yahut neden yaygınlaştı? Bu sorulara bilimsel yanıtlar aramıyorum fakat benim görüşüme göre insanlar radyo dinlemeye başladıklarından beridir zaten podcastlere benzer programları dinlemeyi hatta konuk olmayı seviyordu. Uzun zamandır kendime sadece ses olarak dinlemek üzere eğitici yahut genel kültür hakkında bilgilendirici programlar arayışı içindeydim. O zamanlar podcastlerden bir haberdim. Tarihi 2000'li yıllara dayanan podcast, "ipod" sözcüğündeki pod (küçük kapsül) ve "broadcast (yayın)" sözlüklerinin birleştirilmesiyle oluşmuş. Podcastler ilk olarak Apple için geliştirilmiş aslında. Daha sonra ise bu sadece Apple için kullanılmayarak diğer platformlarda da kendisine yer bulmuş. İyi ki sadece Apple'da kalmamış. Oldukça sık dinlediğim podcastler şimdilerde İngilizcemizi geliştirmeden tutun sadece hikaye dinlemek için bile tercih ediliyor.

Android ve İos uygulama marketlerinde rahatlıkla bulabileceğiniz podcast platformları mevcut. Benim tercihim Spotify uygulaması oldu. Zaten hali hazırda belli bir ücret ödediğim için uygulamayı daha nasıl verimli kullanabilirim derken podcast yayınlarını da paylaşıyor olması beni fazlasıyla memnun ediyor. Zaten yayınları indirebiliyor oluşunuz bence ekstra güzel olan bir özellik. Ben genelde yürüyüşe çıkmadan dinleyeceğim programı indiriyorum. Hem yürüyüşümü yapıyorum hem de beynim boş kalmamış oluyor. Bir taşla iki kuş!

Podcastleri başka ne zaman dinliyorum? Uyumadan önce. Evet, uyumadan önce de hikaye podcastlerini yahut İngilizce yayınları açıp kapatma dakikasını da ayarladıktan sonra dinlemeye başlıyorum. İngilizce programları uyurken dinlemek beyninizde İngilizce sözcükleri, cümle kalıplarına aşina olmanızı aynı zamanda da alışkanlık haline getirirseniz yabancı bir dil olmaktan da çıktığını söyleyebilirim. Tabi bunun için en az B1 seviyesinde olmalısınız. Başlarda anlamamanız çok normal gelecektir fakat daha sonraları alışınca en azından kelime haznenizin geliştiğini göreceksiniz.

Sanırım çok fazla konuşmuşum, yine! Ben hemen kendimin dinlediği hem Türkçe hem de İngilizce podcast önerilerini paylaşmaya geçiyorum. İlk olarak Türkçe podcastler gelsin;

• Ses Olsun: Kendi açıklamasını aynen yapıştırmak istiyorum. Bence yeterli olacaktır. "Öyküler, denemeler, okuduğumuz güzel yazılar; kitaplarda kalmadı, ses oldular." Çok severek dinliyorum. Benim de böyle bir hayalim vardı aslında. Fakat bu güzel fikrin hayata geçmesi beni çok mutlu etti. İyi ki...
• Bir Roman Bir Hikaye: TRT radyoda yayınlanan bir yayınmış eskiden. Daha sonradan podcast olarak yerleştirmişler. Beyaz Diş kitabını sesli bir şekilde okuyorlar. 40 bölüm yayınlanmış fakat daha sonra devamı gelmemiş sanırım. Ben yine de 3. bölümündeyim. Devam edeceğim dinlemeye.
• Akşam Sohbetleri : Yeni keşfettiğim ve güncel olarak devam eden bir podcast yayını. Tam olarak ismini karşılıyor. Biraz hayat biraz insan ortaya karışık sohbetleri var. Her bölümde farklı bir konuya değiniyor. Ben sevdim. Akşam saatlerinde kahvemizi elimize alıp dinleyebileceğiniz bir program.
• Radyo Tiyatrosu: TRT yapımı. Biliyorsunuz eskiden ve sanırım hala devam eden bir radyo tiyatrosu geleneğimiz var. Eskiden bu daha sıkmış fakat şimdi sanırım çok nadir bulabiliyorum ben. Radyo dinlemeyi sevenler benimle aynı duyguları yaşıyorlardır eminim. Zeki Alasya, Tuncel Kurtis, Kenan Işık gibi daha birçok ünlü sanatçı bu podcastte seslendirme yapıyorlar. Moliere, Agatha Christie, Victor Hugo ve Dostoyevski gibi ünlü yazarların hikayelerini seslendiriyorlar. Mutlaka bakmanızı öneririm.

• Yoldayız Geliyor Musun?: Ece Targıt'ın seslendirdiği aynı zamanda Youtube'da da kanalı olan kişisel gelişim ve kendinizi tanıma hakkında konuşuyor. Kendi yolculuğunu anlatırken bizlere de küçük ipuçları vermeden geçmiyor. Tam olarak sabah kahvaltı hazırlarken yahut evde şöylee bir dinleneyim diye oturduğunuz rahat koltuğunuzda dinlemelik bir yayın. Huzur dolu bir podcast desek yalan olmaz. :)
• Onbironsekiz: Her hafta bir insanın hikayesini konu alan bir podcast yayını. Benim yeni keşfettiğim bir podcast yayını oldu. Farklı insanların hayat hikayelerini dinlemeyi seviyorsanız bence bu yayın tam size göre. 
• Geçmişten Gelen: Tarih sevenleri bu podcast yayınına direkt ışınlayabilirim. Her bölümde ayrı bir dünya tarihi konu ile karşımıza çıkıyorlar. Tarihle aram pek iyi olmasa da bu yayınlarla biraz daha yıldızımız barıştı. Zaten tarih sevenler için bu bulunmaz bir nimet. Güncel olarak yayınlar gelmeye devam ediyor. Dinlemenizi öneririm.
• 5 Kişi Podcast: Eray Erdoğan'ın sunuculuğu yaptığı özgün ve başarılı insanları konuk olarak aldığı bir podcast yayını sunuyor bizlere. Podcastin ismi de açıklama kısmında yazdığına göre Jim Rohn'un "Kendini en fazla ilişkilendirdiğin beş kişinin ortalamasısın" sözünden aldığını söylemiş. 

Dino Buzzati ile tanışma kitabım Tatar Çölü ile oldu. Oldukça farklı bir roman kendisi. Dino Buzzati'nin üslubu da öyle aslında. Kendisini hemen belli ediyor. Goodreads platformunda Oldtimer - Klasik Okuma Grubu'nun ağustos ayı için seçtiği kitaplardan biriydi Tatar Çölü. İletişim Yayınları'ndan basılan Tatar Çölü, Giovanni Drogo'nun Bastiana Kalesi'ne tayini çıkmasıyla başlar. Kale oldukça izbe bir sınırda ve iç karartıcı bir mekana sahiptir. Buraya gelen her asker buradan olabildiğince çabuk kaçmak ister. Çünkü kaleye neredeyse hiç saldırı yapılmamıştır. Arka tarafı çöl olan kalenin aynı zamanda da şehir merkezine yani insan yaşamından da bir o kadar uzak konumu nedeniyle de tercih edilmez. Ama Giovanni Drogo kaleye geldiği zaman içindeki askerlerle beraber ortama ayak uydurmayı öğrenir ve bir süre sonra da gitmek istediği kaleden artık vazgeçemez olur. Olay sadece burada kalsa iyidir. Teğmen Drogo aynı zamanda bu iç karartıcı kaleyi savunmayı, düşman ile çarpışmayı ve görevini hakkıyla yapmayı da istemektedir. Bu da bizi diğer bir konuya götürüyor. Düşmanlar yani Tatar'lar ne zaman gelecekler? Kaleyi ne zaman savunacaklar? Bu soruları ve birkaç alt metinle Tatar Çölü biz okuyucuların okumasını bekliyor.

Dino Buzzati, Tatar Çölü ile aslında çok farklı bir konuya da parmak basıyor. İnsan evinde yahut klasik memuriyet hayatında olup beklediğimiz fırsatların aslında bizim kendimizin engellediğine, bunun yanı sıra monoton hayatlarımızdan kopmayı istesek de bu gücün bir yerden sonra insanın içinde sönerek kaybolmasına ve insanın kendi içindeki çöküşünü anlatmış. Yıllar geçerken biz de sayfaları çeviriyoruz olayla beraber. Hem Drogo'nun bu içindeki monotonluğun ölüşünü okuyoruz hem de onun içsel bunalımını ve düşmanla hesaplama isteğini, karakterler üzerinde inceleyebiliyoruz.

Kitabı bitirdikten çok sonra bu yorumu yazmam çok iyi oldu. Zira ben kitabı bitirdiğimde kitap beni pek tatmin etmemiş, sevememiştim. Yazarın anlatmak istediğini anlayamamıştım. Fakat daha sonra Goodreads grubunda diğer üyelerin yorumlarını da okuduktan sonra iyice bir düşünme fırsatım oldu. Bu yüzden grubun hem aktif bir okuma deneyimi yaşatması hem de benim görüşümü geliştirmesi açısından çok yararı olduğunu söyleyebilirim.

Kitap okurken bir miktar sizi sıkabilir. Fakat bu sıkılma yazarın diline alıştıktan ve konuya adapte olduktan sonra  kayboluyor. Bu yüzden kitabı hemen ön yargıyla yaklaşmamanızı öneririm. Belki sonbahar yaklaşırken okuyabileceğiniz bir kitap olabilir. Tercih sizin. Ama mutlaka Dino Buzzati ile tanışmanız gerektiğini bilin.

   Hepimiz hayatımız boyunca bir şeyleri listelemişizdir. Bu bir ihtiyaç mı? Belki. Çoğu zaman bizlere yardımı olduğu gibi bazen de bu bir hastalığa da dönüşebiliyor. Aylık, haftalık yahut günlük listelerin ne olduğuna göre değişebilir. Eğer siz market alışveriş listesi hazırlıyorsanız bu çok da sıkıntı yapmaz. Fakat bir kitap okuma listesi hazırlıyorsanız... Hele de aylık kitap okuma listesiyse bu işimiz biraz tepetaklak oluyor. Bu listeye uymanın zorluklarından tutun da listeye sonradan eklemeler yapmalar mı dersiniz her şey bu listenin başına gelebiliyor. Eğer dirayetli ve dediğim dedik  bir kişiliğe sahipseniz listenin sonuna kadar uyarak tamamlayabilirsiniz. Şanslısınız! Hatta listeyi bitirdikten sonra üstüne birkaç tane daha kitap okuyanı bile görmüştüm. Ne kadar da güzel bir ay olur! -içini çeker. -

Naim Efendi İstanbul'da bir konakta kızının ailesiyle beraber yaşamaktadır. Konağa tabiri caizse iç güveysi olarak gelen damat Servet Bey ve torunları Seniha ile Cemil dönemin Türkiyesi olan Tanzimat ile Meşrutiyetin arasındaki zaman diliminde hayatlarını sürdürmektedirler. Lakin bu aynı zamanda batılılaşma geleneğinin başladığı ve aşırı derecede Batı özentiliğinin sirayet ettiği zamanlardır. Yakup Kadri Karaosmanoğlu hemen bize sembolleri veriyor aslında. Naim Efendi'nin torunları tamamen Batı'yı ve Batı'nın getirdiği şekilde yaşamın sembolü sayılırken, torunlarının ne dediğini çoğu zaman anlamayan ve esefle kınayan aynı zamanda da bu değişiklikten kendini korumak isteyen Naim Efendi ise tamamen eskiyi savunanlar arasında bulunur. Bunu hikayede özellikle uzun uzadıya konuşmalarında çok net bir şekilde ifade ettirmiş ve kendi düşüncelerini de kitaba serpiştirmiştir.

"Kalbimiz ne kadar beklenmeyen şeylerle doludur; kendi heyecanlarımız önünde ekseriya kendimiz hayrete düşeriz."

Uzun zamandır aylık durum yazıları yazmıyordum. Bunu tercih ettiğimden değil de daha çok anlatacağım fazla bir şey olmadığından yazmayı istemiyordum. Neyse ki temmuz ayı dopdolu olmasa da kısmen güzel bir ay olarak geçirebildim. Ayın ilk haftasında iki kitap bitirerek kendime güzel bir iyilik yaptım. Fakat devamında sadece bir çizgi roman okuyarak bu hızlı başlayan okuma maratonuma yavaşlayarak noktalamış oldum.

Çalıkuşu ve Bir Kadın Düşmanı Reşat Nuri Güntekin'den okumuş olduğum ve yukarıda da bahsettiğim iki kitap olurken Siyah Orkide ise Neil Gaiman'ın yazmış olduğu çizgi roman ile toplamda 3 kitap ile temmuz ayını kapatmış bulunuyorum. Hedefim ayda en az 4 kitap okumak olduğu için 1 sayı ile hedefi kaçırmamı alkışlayabilirsiniz. Bu arada bu bahsettiğim kitapların ve çizgi romanın yorumları blogda mevcut! Evet, ben de bunları yazarken biraz duygulandım sevgili okuyucu. Zira biliyoruz ki her zaman okuduklarımın yorumlarını blogda yazmıyorum. Fakat goodreads'te ufak da olsa okuduğum kitaplar hakkında yorumlar bulunuyor. Takip etmek isterseniz şuraya tık. Şuraya yorumları kolayca ulaşabilmeniz için linklerini bırakıyorum;

• Çalıkuşu, Reşat Nuri Güntekin  = 5/5 || Kitap Yorumu
• Bir Kadın Düşmanı, Reşat Nuri Güntekin = 4.8/5 || Kitap Yorumu
• Siyah Orkide, Neil Gaiman = 4/5 || Kitap Yorumu

Bunların haricinde ise mükemmel diziler izledim diyerek en azından bu kitap açığımı biraz da olsa teselli ediyor doğrusu. Bu diziler başta Brooklyn Nine Nine olmak üzere -ki daha önce neden görmemişim ben bu diziyi dedirttirecek kadar var dizinin- The Handmaid's Tale dizisinin ikinci sezonunu yine bu temmuz ayı içerisinde izleme fırsatım oldu. Ayrıca kore dizilerinden ise Let's Eat'in üçüncü sezonu bu ay başladı. Hala devam ediyor, bilginize. Bir de yine yemek temalı bir dizi olan Wok of Love'u seyrediyorum fakat biraz ara verdim Let's Eat başladığında ve Brooklyn Nine Nine bedenimi ele geçirdiği için. :) Dizi izleme maratonum devam ederken bir de hazır Çalıkuşu'nun romanını okumuşken ben de Kanal D'de yayınlanan başrollerinde Burak Özçivit ile Fahriye Evcen'in rol aldığı 2013 yapımı olan dizisine başlama kararı aldım. Fakat dizilerin süreleri çok uzun olmasından dolayı pek fazla bölüm ilerleyemeyip dördüncü bölümde kaldım. Eğer benim dizi yorumlarıma ve başka takip ettiğim dizileri öğrenmek isterseniz ya da aynı anda izleyelim diyorsanız Tv Time uygulamasında beni bulabilirsiniz. Diziler hakkında konuşmayı çok severim!